Platen waren er al eerder maar Columbia kwam 1948 met de langspeelplaat met een toerental van 33⅓. Deze had het formaat van 12″ en was voorzien van de microgroef. Het schellak-tijdperk was over, de plaat die in gruzelementen op de grond viel was over, de tijd van korte tracks was over. Er kon nu i.p.v. 5 minuten zo’n 22 minuten aan muziek op een zijde, ook de geluidskwaliteit was enorm verbeterd, wie een schellakplaat beluisterd heeft zal direct instemmen. Deze 78-toerenplaten hadden 100 tot 12.000 Hz als frequentiebereik, de lp van vinyl 30 tot 16.000 Hz, ook de signaal-ruisverhouding schoot omhoog. Doordat er langere tracks mogelijk waren werden muzikanten niet meer gedwongen zich in te houden. We draaien hier erg graag platen, het is wat gedoe maar je krijgt er veel rust voor terug.